تزريق مواد شيميايي مانند پليمر، مواد کاهنده کشش سطحي و غيره به مخزن روشي است که بيشتر در مخازن نفتي با
گراويتي متوسط و زياد کاربرد دارد. ولي مناسب بودن يا نبودن اين روشها بستگي زيادي به شرايط مخزن دارد. دماي بالاي مخزن
، ميزان زياد نمک موجود در آب مخزن و... مي توانند باعث عدم کارايي اين روشها شوند. مخازن با عبوردهي کم ( کمتر از ۵۰
ميلي دارسي) عموماً در هنگام تزريق پليمر،به خصوص پليمرهايي با وزن مولکولي بالا دچار مشکل مي شوند.
در بين روشهاي موجود براي ازدياد برداشت نفت ، تزريق پليمر را ميتوان روشي با پيچيدگي متوسط به شمار آورد ، در
حاليکه تزريق مواد کاهنده کشش سطحي را شايد بتوان پيچيده ترين روش ازدياد برداشت نفت برشمرد. ذکر اين نکته ضروي است
که در مقايسه با روشهاي ديگر ازدياد برداشت نفت ، سهم روش تزريق مواد در بين روشهاي موجود براي ازدياد برداشت نفت ،
تزريق پليمر را ميتوان روشي با پيچيدگي متوسط به شمار آورد ، در حاليکه تزريق مواد کاهنده کشش سطحي را شايد بتوان
پيچيده ترين روش ازدياد برداشت نفت برشمرد. ذکر اين نکته ضروي است که در مقايسه با روشهاي ديگر ازدياد برداشت نفت ،
سهم روش تزريق مواد شيميايي مانند پليمر بسيار کم مي باشد و اين موضو
ع مي تواند به خاطر عدم شناخت و اطلاعات کافي در
اين زمينه باشد.
براي بررسي مکانيزم تزريق پليمر و بررسي عوامل م
ؤثر برضريب بازيافت نفت از اين روش ، ميکرومدل وسيله اي بسيار
مناسب مي باشد. به علت خاصيت شفا
ف و قابل رؤيت بودن ميکرومدل هاي شيشه اي ، ميتوان از ابتدا تا آخر آزمايش را کاملاً
ر
ؤيت نمود و بوسيله آناليز عکسهايي که بطور پيوسته در طول آزمايش گرفته مي شود، ميزان بازيافت نفت را بر حسب ميزان پليمر
تزريقي روي نمودار مشاهده کرد.
قابل ذکر است که کليه آزمايشهاي انجام شده در اين مطالعه در شرايط دما و فشار آزمايشگاه
۲۳ درجه سانتيگراد و فشار اتمسفريک )انجام شده است.
